Ομαλή Επανένταξη στο Σχολείο: Πώς να στηρίξω το παιδί μου μετά τις καλοκαιρινές διακοπές

Η επιστροφή στην καθημερινότητα του σχολείου μετά από έναν χαλαρό και ανέμελο καλοκαιρινό ρυθμό αποτελεί πρόκληση για πολλά παιδιά. Από τη μια πλευρά υπάρχει ενθουσιασμός για την επανένωση με τους φίλους και την έναρξη μιας νέας σχολικής περιόδου· από την άλλη, η αλλαγή στο πρόγραμμα, οι αυξημένες υποχρεώσεις και οι καινούργιες προσδοκίες δημιουργούν άγχος και ανασφάλεια. Σε αυτό το μεταβατικό στάδιο, ο ρόλος των γονέων είναι καθοριστικός για την ομαλή επανένταξη.

Γιατί δυσκολεύονται τα παιδιά στην αρχή;

• Η μετάβαση από τις διακοπές στη σχολική ρουτίνα συνοδεύεται από αλλαγές που δεν είναι πάντα εύκολες:
• Οι ώρες ύπνου και ξυπνήματος αλλάζουν ξαφνικά.
• Το ελεύθερο παιχνίδι περιορίζεται και αντικαθίσταται από μελέτη και εργασίες.
• Κάθε νέα σχολική χρονιά σημαίνει περισσότερες απαιτήσεις και νέες ευθύνες.
• Οι κοινωνικές συνθήκες ανανεώνονται: νέος δάσκαλος, διαφορετικοί συμμαθητές, νέες φιλίες.
• Ορισμένα παιδιά νιώθουν πίεση να αποδείξουν τις ικανότητές τους, κουβαλώντας άγχος από προηγούμενες εμπειρίες.

Η κατανόηση αυτών των παραγόντων βοηθά τον γονέα να δείξει υπομονή και να προσαρμόσει τη στάση του.

Πρακτικές στρατηγικές για μια ομαλή επιστροφή

1. Σταδιακή επιστροφή στη ρουτίνα

Λίγες ημέρες πριν ανοίξουν τα σχολεία, οι γονείς μπορούν να ξεκινήσουν μικρές αλλαγές: λίγο νωρίτερο ύπνο κάθε βράδυ, πρωινό ξύπνημα πιο κοντά στο ωράριο του σχολείου, οργάνωση δραστηριοτήτων που θυμίζουν το καθημερινό πρόγραμμα. Έτσι, η πρώτη εβδομάδα δεν θα είναι απότομη.

2. Ενίσχυση θετικών προσδοκιών

Η θετική στάση του γονέα μεταδίδεται άμεσα στο παιδί. Αν οι γονείς μιλούν με ενθουσιασμό για το σχολείο —τους φίλους που θα ξανασυναντήσει, τις νέες γνώσεις που θα αποκτήσει, τις εκδρομές και τις δραστηριότητες— τότε το παιδί αρχίζει να βλέπει τη νέα χρονιά με χαρά και όχι με φόβο.

3. Ανοιχτή επικοινωνία

Η συζήτηση με το παιδί είναι απαραίτητη. Ακόμη και αν δεν εκφράζει ξεκάθαρα τις ανησυχίες του, ερωτήσεις όπως «Υπάρχει κάτι που σε προβληματίζει;» ή «Πώς φαντάζεσαι τη νέα τάξη;» δίνουν χώρο για έκφραση. Το σημαντικό είναι ο γονέας να ακούει χωρίς να κρίνει, δείχνοντας κατανόηση και ενσυναίσθηση.

4. Καλλιέργεια αυτονομίας

Η προσαρμογή γίνεται πιο εύκολη όταν το παιδί νιώθει ότι έχει λόγο και συμμετοχή. Μπορεί να ετοιμάζει την τσάντα του, να οργανώνει το γραφείο του ή να διαλέγει μέρος των σχολικών του ειδών. Αυτές οι μικρές ευθύνες καλλιεργούν αίσθηση ανεξαρτησίας και μειώνουν το άγχος.

5. Χρόνος για ξεκούραση

Η προσαρμογή δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να «βουτήξει» κατευθείαν σε ένα φορτωμένο πρόγραμμα. Οι πρώτες εβδομάδες καλό είναι να είναι πιο χαλαρές, με ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι, δημιουργικότητα ή απλώς ξεκούραση. Η ισορροπία μεταξύ υποχρεώσεων και χαλάρωσης είναι απαραίτητη για ψυχική ανθεκτικότητα.

6. Διαχείριση άγχους

Παιδιά που εκδηλώνουν ανησυχία με σωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλο, στομαχόπονο) χρειάζονται στήριξη. Μικρές τεχνικές χαλάρωσης, όπως οι ασκήσεις αναπνοής, η προετοιμασία της επόμενης ημέρας από το βράδυ ή ένα σταθερό «τελετουργικό» αποχαιρετισμού το πρωί, βοηθούν σημαντικά.

7. Συνεργασία με το σχολείο

Η επικοινωνία με τον δάσκαλο μπορεί να αποτρέψει παρεξηγήσεις και να ενισχύσει την υποστήριξη του παιδιού. Ο γονέας που μοιράζεται με τον εκπαιδευτικό παρατηρήσεις για τις δυσκολίες ή τις ανησυχίες του παιδιού συμβάλλει στη δημιουργία ενός συνεκτικού πλαισίου ενίσχυσης.

Η αξία της υπομονής

Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό. Άλλα προσαρμόζονται άμεσα, ενώ άλλα χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Η επιμονή, η ενθάρρυνση και η θετική στάση των γονέων είναι τα καλύτερα «εφόδια» που μπορούν να προσφέρουν.